22.11.2025 r. – to był dzień pełen łaski, światła i głębokiego pokoju. Instytut Trójcy Świętej! Już od rana w ITS czuło się wyjątkową atmosferę – taką, w której serce samo otwiera się na działanie Boga. Studenci I i II roku ITS po raz trzeci w tym roku, mieli sposobność do przeżycia wyjątkowego dnia. Tym razem uczestnicy I roku zasłuchani byli w słowa ks. Jana Przybyłowskiego, który swoje wykłady zatytułował: Chrześcijaństwo „drzewo” w „ogrodzie” zbiorowości oraz „Państwo” i „kapłaństwo”. Słowa ks. profesora były jasne, pełne mądrości i ojcowskiej troski, jakby chciał każdego z obecnych wprowadzić jeszcze głębiej w tajemnice wiary.
Studenci I i II roku ITS po raz trzeci w tym roku, mieli sposobność do przeżycia wyjątkowego dnia. Tym razem uczestnicy I roku zasłuchani byli w słowa ks. Jana Przybyłowskiego, który swoje wykłady zatytułował: Chrześcijaństwo „drzewo” w „ogrodzie” zbiorowości oraz „Państwo” i „kapłaństwo”. Słowa ks. profesora były jasne, pełne mądrości i ojcowskiej troski, jakby chciał każdego z obecnych wprowadzić jeszcze głębiej w tajemnice wiary.
Wybrzmiały prawdy dotyczące życia człowieka. Profesor zdefiniował potrzeby człowieka, dzieląc je na użyteczne i przyjemne. Podkreślił, ze człowiek powinien dążyć do szczęścia poprzez realizowanie potrzeb, które sprawiają przyjemność. Człowiek, w świetle Ewangelii powinien zadbać o swoje dobro, „kochaj bliźniego, jak siebie samego”. Obrazy z klasyki literatury posłużyły do zobrazowania prawdy ewangelicznej.
Z kolei ks. dr Andrzej Choromański prowadził wykłady dla studentów II roku: Kościół jako komunia oraz W stronę wspólnej eklezjologii w dobie ekumenizmu. Wykład był jak duchowa podróż – spokojna, a zarazem inspirująca, niosąca ze sobą refleksję i pragnienie jeszcze większego poznania Boga.
Ks. Andrzej Choromański przeprowadził słuchaczy przez historię soborów, wskazując na wprowadzane istotne zmiany. Począwszy od pierwszego soboru w Nicei po sobór Watykański II, nad którym dłużej się zatrzymał.
Oczywiście nie zabrakło również tego, co łączy wspólnotę w bardzo prosty, ale ważny sposób – czas na przerwę kawową, wspólne posiłki: obiad, kolacja. Wspólne rozmowy, uśmiechy i życzliwość dopełniały atmosfery wspólnoty. To był moment, w którym nauka łączyła się z prostą, ludzką radością bycia razem.
O 15:00 rozpoczęła się Koronka do Miłosierdzia Bożego, która popłynęła w atmosferze głębokiego skupienia i pokoju. Zaraz po niej uczestnicy przeżyli piękną, pełną ducha i poruszeń serca Mszę Świętą – będącą prawdziwym centrum całego dnia. Słowo wygłosił założyciel ruchu Gloriosa Trinità, ks. Andrzej Święciński.
Następnie obydwa roczniki spotkały się na panelu dyskusyjnym. Było to wydarzenie pełne emocji, autentycznych poruszeń serca i inspirujących refleksji. Każdy mógł zabrać głos, podzielić się swoim doświadczeniem czy spojrzeniem – a wszystko to w duchu szacunku i wspólnotowego wsłuchania.
Na zakończenie dnia, z wdzięcznością w sercu, stanęliśmy przed Chrystusem obecnym w Najświętszym Sakramencie, by uwielbiać Boga za Jego Miłość, hojność. Czas ten był pełen Bożej obecności.
